Deze teksten en tekeningen zijn gemaakt door Lilian. Mogelijk gemaakt door Blogger.

Fantasie is de basis!

Mijn eerste pasteltekening ooit.

Het eekhoorntje dat water drinkt

Oefening baart kunst.

Schilderen is minstens zo leuk

Van zo'n koppie smelt je toch?

Het kersje op de taart

Taartjes zijn er niet alleen om op te eten, je kunt ze ook tekenen!

Mijn allereerste opdracht...

Bo (of Beau), het hondje van Gep, blijft een topper!

vrijdag 3 maart 2017

Over Playmobil...en portretten

Waarom deze wat vreemde titel voor dit blogberichtje, vraag je je misschien af. Nou, dat zat zo: tijdens de cursus gingen we -op verzoek- portrettekenen. Na de vorige les was dat natuurlijk helemaal een opgave, maar toch vond ik het leuk. Ik hou van dat intrigerende, dat wat een gezicht echt 'eigen' maakt. Het is het moeilijkste, maar zo gaaf als het lukt!

We gingen verder met de lijnen van de vorige keer: de opdracht was om niet te gaan schetsen, maar het portret vooral 'in lijnen' te blijven zien. Ik besloot het mezelf makkelijk te maken (jawel, waarom niet?)  door alvast een gezicht met veel lijnen te kiezen uit de referentiefoto's. Dat werd uiteindelijk deze:
Man met lijnen (potlood)

Hij had eigenlijk veel meer 'lijnen' dan ik hier heb getekend, maar omdat de opdracht ook was om zo snel mogelijk te tekenen, staan die er dus niet op. We gingen de opdracht nabespreken, waarbij we het altijd even hebben over trucjes die je kunt toepassen om dingen beter te maken. Zo kwam het gesprek ineens op 'haar'. Mijn portret had geen haar, althans, geen haar dat op de foto zichtbaar was. Eén van de andere cursisten had wel een portretje met veel haar. Die was dus noestig aan het 'lijnen trekken' geslagen.

Onze goeroe vertelde, dat dat niet zo handig was. Bij veel haar op een hoofd kon je je maar beter beperken tot de buitenlijnen. Als voorbeeld zette hij in een paar lijnen een pittig kapseltje op papier. Natuurlijk kon ik mijn mond weer 'ns niet houden en vond ik het nodig om te zeggen dat dat net zoals bij Playmobil was. Weet je nog? Die poppetjes met zo'n dopje op het hoofd, dat je met één handige klik zo een nieuw kapseltje had toegevoegd... Was het leven maar meer zoals Playmobil!
(En nee, ik heb niks te klagen over mijn kapseltje, maar toch!) Wil je een nieuw pakje aan? Bij Playmobil klik je het er zo op! Genoeg over die poppetjes, terug naar de portretten.

Met Playmobil nog vers in het geheugen gingen we elkaars portretten tekenen... en toegegeven: met het voorgaande in gedachten begrijp je deze tekening misschien ook beter. ;-)

Ja, dit haar kan er af! (potlood)
Ja juist! Je kunt ook overdrijven qua lijnen en qua haar... Ik heb deze persoon echt onrecht aangedaan en daarom ga ik ook maar niet schrijven wie het was. Oké, dan een nieuwe poging. Iemand met een bril, dat is altijd moeilijk en het lijkt wel alsof het nog moeilijker is als je die persoon kent. Je wilt iemand tenslotte niet beledigen. De tijd dat je een soort aardappel op papier tekende en dan trots zei: "kijk mamma, dat ben jij!" ligt tenslotte al een tijdje achter je.

Ze wist niet waar ze naar kijken moest (potlood)
Ook deze tekening hebt ik de geportretteerde maar niet laten zien, wegens toch wel een tikje beledigend. Waar ik wel tevreden over ben, is dat het een zweem heeft van een 'echt' gezicht. Dat is misschien raar gezegd, want waarschijnlijk zien jullie hier wel een gezicht in, maar ik bedoel meer dat het een mens met bepaalde specifieke gelaatstrekken geworden is. Oké, ik word niet echt duidelijker, vrees ik en iedereen snapt denk ik wel dat gelijkende gezichten tekenen gewoon echt moeilijk is. De laatste van deze les, vond ik persoonlijk het best gelukt. Al zal de geportretteerde het daar waarschijnlijk ook niet mee eens zijn:

Je bent bijna 'echt' (potlood)
Hier zie je ook dat ik de lijnen iets meer heb los gelaten en dat de tekening er wat meer ontspannen uit ziet. Ondanks de matige resultaten, vond ik het heel leuk om te doen. Er ligt nog een geschilderd hoofd te wachten, om afgemaakt te worden.Ook die gaat me lukken, dat weet ik zeker.
Portretten zijn gewoon leuk om mee te spelen ( 'tis net Playmobil ;-))

12 reacties:

  1. Ik vond portretten het allermoeilijkste.
    Met bloemen en stillevens kun je sjoemelen en niemand die het ziet.
    Maar in een goed portret zit ook karakter en dat is megamoeilijk te vatten in een paar lijnen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is ook moeilijk. Zelfs de ervaren kunstenaars bij 'sterren op het doek' lukt het nooit om een portret ineens op doek of papier te zetten, ontdekte ik. Ze maken altijd foto's, echt altijd! :-) en dan nog is het soms een net-niet. Ook wel weer interessant.

      Verwijderen
    2. Ja, jammer dat dat programma er niet meer is.

      Verwijderen
    3. Vind ik ook! Dat was nou echt een leuk programma.

      Verwijderen
  2. Ha Lillian.
    Leuk de vergelijk wat je zegt met de Playmobil figuurtjes
    mooi de teken oefening die je hier laat zien,vooral de oude heer.
    Tekenen is ook leuk ,Ja het is net spelen, blijft leuk hé.
    Wens je een mooi weekend, met een zonnetje.
    lieve groet
    Christiene.
     

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Playmobil en vooral dat haar heeft sinds Balkenende een aparte plaats in mijn gedachten :-)
      Ja, dat klopt, tekenen is net spelen, elke keer weer anders. Dank voor je lieve berichtje en voor jou ook een mooi zonnig weekend!

      Verwijderen
  3. Tja gezichten tekenen het moeilijkst wat er is volgens mij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gezichten op zichzelf zijn wel te doen, zo lang ze maar niet op een bestaand iemand hoeven te lijken😊

      Verwijderen
  4. ik vind het wél echt heel knap dat je zo tekenen kunt,
    ik kan dat absoluut niet:-)
    top van j e

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een lieve reactie! Dank je wel.... en jij maakt weer prachtige foto's, iets waar ik totaal geen kaas van heb gegeten:-)

      Verwijderen
  5. Lilian,

    Op het eerste gezicht lijkt het mij best goed gelukt, maar of ze ook goed lijken kan ik natuurlijk niet beoordelen. Het blijft voor mij onbegonnen werk, wat ik al eerder zei.
    Sterren op het doek vond ik ook een leuk programma.

    Groetjes,

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ze lijken niet echt denk ik, Jeer. Het is gewoon heel moeilijk om dat specifieke van een gezicht te kunnen vangen. Bij mij is het vaak een toevalstreffer. Ach, het houdt je van de straat hè? ;-)

      Verwijderen

 

Archief

Volg mij via bloglovin'

Follow on Bloglovin

Kladblokfans tot nu toe:

Big Brother ;-)