Okee, dat was overdreven, we hebben best hard doorgewerkt. De docent had een oefeningetje voor ons over 'volumes' en over hoe je die aangeeft in een tekening. De richting waarin je je arcering aangeeft, kan daar bijvoorbeeld een belangrijke rol in spelen.
We mochten zelf een aantal voorwerpen kiezen die we wilden tekenen. Natuurlijk waren er de gebruikelijke vaasjes en potjes (Behh, vaasjes en potjes tekenen!), maar al snel ontdekte ik het antieke strijkijzer. Nee, niet dat ik strijken nu zo geweldig vind hoor, dat vooral niet, maar die vorm! Zo mooi en zo robuust. Wel loeizwaar trouwens, je kunt je niet voorstellen dat dit ooit werkelijk een gebruiksvoorwerp is geweest. De docent plantte er nog een vaasje (ja toch een vaasje), een appel, een walnoot en een doosje omheen en ik ging aan de slag.
Het materiaal dat we gebruikten, was Siberisch krijt. Geen idee waarom Siberisch krijt nu Siberisch heet, maar het is in elk geval harder en minder poederig dan houtskool. Het gaf mooie zwarte lijnen, die overigens ook weer moeilijk te corrigeren waren. Meteen de eerste les trapte ik dus al in mijn grootste valkuil: tekenen vanuit mijn hoofd, in plaats van wat mijn ogen zien. Als je goed kijkt, zie je het ook op de tekening: ik was zo in beslag genomen door het tekenen van dat vaasje, dat ik helemaal vergat dat er een doosje voor stond. Daarom is de hoek van het doosje zo donker geworden ;-) Ik moest er zelf wel om lachen en de docent ook. Hij strijkijzer was geweldig om te tekenen en hoewel ik dus geen fan ben van stilleventjes, vind ik deze nog best aardig gelukt ook.
We hebben ook nog een stilleventje getekend op grijs papier en met gekleurde krijtjes, die moet ik nog afmaken. Ook al zo'n geweldig voorwerp; een oude koffiemolen! Daarover een volgend keer meer.
