Vrolijk Kerstfeest!

Voor de uitdaging van Illustration Friday tekende ik een plant. Gezien deze dagen moest het wel een kerstig plantje worden. Wel eens geprobeerd een grote kerstbal in een plant te hangen? Dat gaat er dan -denk ik- zo uitzien:

Kerst 2017 (Inkt en marker)

Lieve bloglezers, voor zo ver ik dat nog niet gedaan had, wens ik jullie fijne feestdagen toe! Hopelijk tot ziens in het nieuwe jaar!

Rupsje Nooitgenoeg en de spruitjes

Het boek dat me uit mijn kindertijd het meest is bijgebleven, is Rupsje Nooitgenoeg. Ik gebruik die naam ook wel eens als iemand in mijn omgeving enorm zit te schranzen. Waarom juist dat boek me bij is gebleven, weet ik eigenlijk ook niet. Die mooie vlinder aan het eind van het boek, denk ik... en die gaatjes die dat rupsje maar bleef eten.

De reden waarom het legendarische rupsje ineens in mijn gedachten was, had te maken met spruitjes. Ik vind niet zoveel van spruitjes hoor. Niet vies, maar ook niet overdreven lekker. Als ik al iets van spuitjes vind, dan is het vooral dat ze vreselijk stinken. Hollandse spruitjeslucht blief ik niet, dat moge duidelijk zijn.De reden waarom ik vandaag zo nodig moet schrijven over Rupsje Nooitgenoeg en spruitjes, is dat ik las dat de rups van het koolwitje dol is op spuitjes! Dat is nog 'ns een weetje, hè?

Geloof het of niet, maar ik heb me regelmatig afgevraagd waarom het koolwitje nou koolwitje heet. Zo'n prachtig wit vlindertje heeft toch niks met kool... Kolen zijn zwart, niet wit. Sommige koolwitjes hebben wel zwarte stipjes, dus dacht ik dat het daar mee te maken had. Heel eerlijk waar, ik had nooit gedacht aan die andere betekenis van het woord 'kool', terwijl dat toch vele malen logischer is.

De rupsen van het koolwitje eten kool... Kool en dus ook spruitjes. Heel vervelend als je spruiten kweekt in je moestuin. Gelukkig kun je de rupsen, die er overigens heel mooi uitzien (geelgroenig met zwarte streepjes en een vachtje!) heel makkelijk verwijderen. Als dat niet wil lukken, moet je er een lieveheersbeestje bij zetten, want die schijnt de rupsen weer heel lekker te vinden ;-)

In het kader van Illustration Friday tekende ik spruitjes... en de rups van het koolwitje. Het wit 'deed' het niet zo goed op dit papier, dus heb ik het vlindertje maar een kleurtje gegeven.

Rupsje Nooitgenoeg en de spruitjes (Aquarel)

Team

Zoveel plannen, maar toch wil er weinig echt lukken de laatste tijd. Dit keer ligt het niet aan inspiratie, maar meer aan dat het niet gaat zoals ik wil. Dat is soms lastig, maar meestal ook van voorbijgaande aard. Gelukkig wel.

Wat vaak helpt, is om iets totaal anders aan te pakken. Iets wat je niet van plan was, want dan zitten de 'regels in je hoofd' minder in de weg. Zo zag ik bij Illustration Friday weer een uitdaging. Zou ik?
Het thema sprak me niet direct aan, maar toch bleef het in mijn hoofd. 'Team' was de uitdaging.

Eigenlijk ben ik niet zo van de teams, denk ik. Ik kan over het algemeen goed met mensen samenwerken hoor, maar toch... Na verloop van tijd gaan er in zo'n team altijd irritaties groeien. Dat heeft van alles te maken met de rollen die ieder team heeft. Elk 'team' heeft een leider, meestal is dat degene met de grootste mond. Zo iemand drukt het stempel. Dan heeft een leider meestal nog een troepje volgers: mensen die het zonder meer eens zijn met wat de leider bedenkt of doet. Dan heb je nog de tegendraadse persoon: iemand die het altijd oneens moet zijn met wat de leider bedenkt, hoe goed het idee ook is. Onbewust wil de tegendraadse persoon eigenlijk zelf de leider zijn, maar om één of andere reden is dat mislukt. Die mislukking moet gecompenseerd worden en dat doet zo iemand door lekker tegendraads en dwars te zijn. De tegendraadse persoon heeft meestal ook weer een paar volgers in een team... en zo is een team bijna altijd een broeinest van onuitgesproken spanningen.

Nu ik het voorgaande zo nalees, klinkt het allemaal behoorlijk negatief, maar het hoeft niet negatief uit te pakken. Zo lang ieder elkaars rol respecteert en de leider niet al te nadrukkelijk de baas speelt, kan een team ook goed werken. Het ligt ook aan karakters en onderlinge chemie. Ik ben meestal degene die de rollen in het team snel doorheeft. Dat is handig, maar ook ergerlijk. Ik erger me als iemand zijn rol te nadrukkelijk uitspeelt en dat maakt mij misschien ook een minder goed teamlid.

Dat zat ik allemaal zo eens te overdenken, toen ik nadacht over hoe ik het woord 'team' kon illustreren. Ik heb geprobeerd wat ik bedacht had te tekenen. Zo zie je een duiveltje en een tovenares op de tekening... maar waar bevindt zich de leider?

'Team' (Aquarel en inkt)

Nee, het is alles behalve een dreamteam geworden, maar hij was wel heel leuk om te tekenen!

Delicious!

Soms moet het er gewoon uit... Zo'n idee dat zich in je hoofd nestelt en dan net zo lang blijft zeuren tot je het hebt uitgevoerd.  Na de snotterpost van hiervoor had ik het weer. (Ja, ik snotter nog steeds, maar ik kan inmiddels weer redelijk uit mijn ogen kijken, dank u.)

Ik schreef over hoe graag ik weer eens mee wilde doen aan een uitdaging van Illustration Friday. De vorige uitdaging, 'fabels', had ik gemist, maar deze vond ik zo leuk. 'Delicious' was het thema. Heerlijk, lekker... ja, dan denk je al snel aan eten.

Vaak zijn de 'verboden dingen' het allerlekkerst. 'Verboden dingen' bevatten in mijn geval chocola. Chocola is heerlijk, maar het gevaar is dat je er al snel te veel van eet. 'Te' is nooit goed, dat weten we allemaal... maar toch. Als ik op mijn werk ben, slaat rond vier uur mijn lichaam op tilt. Dan wil, moet en zal ik iets eten. Tegenwoordig weet ik dat en heb ik altijd iets gezonds bij de hand, maar af en toe... dan vergeet ik het en dan gaat er iets ongezonds naar binnen. Zo staat er dus een automaat vol met foute candybars bij ons op het werk. Fout, maar toch ga ik dan altijd voor die ene...
Het is de combinatie: een koekje, karamel en chocola. Sommigen vinden 'm vanwege dat 'koekie' dus niet echt, maar voor mij maakt dat 'm juist af. Je hapt: chocolade smelt, karamel aan je verhemelte en dan dat koekje: heerlijk!

Het is ook iets van lang geleden, toen ik brood mee naar school kreeg voor in de pauze. Soms vergat ik dat mee te nemen en dan wandelden we naar het tankstation aan de overkant. Daar haalde ik er dan ook altijd eentje. Toen heette 'íe nog Raider, trouwens.

De dino's onder het leespubliek weten nu natuurlijk al waarover ik het heb ;-) Maargoed, die wilde ik dus graag tekenen in het kader van 'delicous'. Ik deed 'm zonder voorbeeld (Ja, echt waar!) en alleen voor het letterlogo heb ik op internet gespiekt.

Delicious! (Aquarel en inkt)

Nu alleen nog even uploaden...
Hmm... krijg ik nou trek?! ;-)

Stoere muis

Op zoek naar inspiratie surfte ik wat rond op het wijde web.
Het wijde web is te weids voor mensen zonder inspiratie, daar kwam ik al snel achter. Tot ik me ineens een site herinnerde die iemand van de cursus (Dorine) me aangeraden had. "Is dat niks voor jou?  Je kunt zo meedoen." Het ging over illustration friday, een site waarop elke vrijdag (vandaar de naam) een uitdaging voor illustratoren wordt neergezet. Ik had er al verschillende keren op gekeken en natuurlijk ook geaarzeld of ik mee zou doen, maar het kwam er niet van.

Vandaag keek ik weer en ik vond het onderwerp  van deze week erg leuk. De uitdaging was namelijk 'tiny' ('klein' in het Engels). Meteen kreeg ik iets in mijn kop dat gemaakt moest gaan worden. Ja, zo snel kan dat ook gaan ;-) Ik ging aan de slag met Oost-Indische inkt.

Zo ontstond deze 'Tiny'. Ik vind muisjes zo lief dat ik ze het liefst in een doosje zou willen doen. Dat past natuurlijk voor geen meter, maar als je het zou willen doen - als... ik ga het echt niet proberen- dan zou het er denk ik zo uitzien.

Tiny (Inkt en aquarel)

Nu ga ik iets heel stoers doen... Ik ga 'm ook gewoon uploaden op die site. Als ze 'm niet mooi vinden dan klikken ze maar op het kruisje rechtsboven in het beeldscherm. Ja toch?
*knikt even tevreden* Soms is Lilian heus wel stoer.