Deze teksten en tekeningen zijn gemaakt door Lilian. Mogelijk gemaakt door Blogger.

zondag 10 december 2017

Luchtkasteel

Als kind mocht ik al graag fantaseren. Nee, ik fantaseerde niet over elven, prinsessen, of andere sprookjesachtige zaken. Ik fantaseerde de werkelijkheid graag een beetje mooier. Ik fantaseerde mezelf de beste in... (vul maar iets in), of ik fantaseerde dat er in dat ene doosje dat bij oma in de kast stond een groot geheim zat. Een groot geheim dat ik alleen kon ontrafelen, met ingewikkelde codes in geheimschrift. Soms fantaseerde ik er 'gewoon' mijn lievelingssnoepjes in: schuimpjes. Als je dat lang volhoudt, ga je er zelf in geloven. Dus vroeg ik oma waar de schuimpjes gebleven waren. Dat wist ze niet en dan zei ze dat ik maar weer moest gaan spelen.

In de grote mensen wereld wordt ook heel wat bij elkaar gefantaseerd. Regelmatig betrap ik mensen op fantasietjes waar ze zelf in zijn gaan geloven. Dat is niet erg. Tenzij je in de politiek zit, want dan is het wel erg. Als je niemand benadeelt, is fantaseren prima. Natuurlijk was ik teleurgesteld dat die lekker schuimpjes niet echt in dat doosje zaten. Hoewel: als ik mijn neus in het doosje stak, dan rook ik ze weer. Zo sterk kan een fantasie zijn.

Hoewel ik doorgaans de nuchterheid zelve ben, kan ik af en toe nog wel eens doorslaan in fantasie. Zo kan ik bijvoorbeeld voor de spiegel heel heftige ruzies met deze of gene uitvechten. Met woorden dan hè, dat je niet denkt dat ik om de week een nieuwe spiegel nodig heb, of zo. Dat werkt soms heel bevrijdend en het helpt ook wel bij het relativeren van dingen.

Iedereen heeft fantasie nodig, op zijn tijd. Al was het alleen maar omdat je fantasie weer om kunt zetten in dromen, die uiteindelijk weer werkelijkheid kunnen worden. Ik tekende onlangs een kasteel, in het kader van 'omgaan met contrasten'. Op zich heb ik niet zoveel met kastelen. Ja, vaak zijn ze mooi gebouwd en als ze zo'n ophaalbrug hebben, dan vind ik ze helemaal mooi. (Dan kun je fantaseren over wat daar allemaal achter zou kunnen zitten, snap je?) Daarom dit kasteel. Mijn eigen luchtkasteel.

Er is een liedje van Stef Bos, waarin hij zingt: "ik heb een kamer in de kelder van mijn luchtkasteel". Dat vind ik een mooie zin, al prefereer ik eigenlijk de torenkamer, vanwege het mooie uitzicht. Maarja, ik snap Stef wel, daar zou iedereen kunnen zien dat het niet waar was!

Vooruit, in de kelder dan maar... ruimte zat :-)


Mijn luchtkasteel (inkt)

woensdag 29 november 2017

Jungle

Eindelijk heb ik mijn inkttekening, waar ik kort na het vorige logje mee begon, af. Het duurde lang, omdat ik halverwege ineens kwijt was wat ik ook alweer wilde maken. De twijfel sloeg toe, was dit niet te veel voor één plaatje? Eigenlijk wel, maar ik besloot 'm toch af te maken. Ja, je leest het al... ik was weer eens niet tevreden.

De laatste tijd stemt weinig me tevreden. Gelukkig is dat alleen qua tekenen hoor, want verder ben ik een tevreden mens. Ik bedacht me dat het waarschijnlijk kwam omdat er juist zoveel was om over na te denken, de laatste tijd. Ik schreef het al eens eerder: wat en hoe ik teken, weerspiegelt toch best vaak hoe ik me op dat moment voel. Ik tekende een soort van jungle... en echt waar: soms is het ook een behoorlijke jungle in mijn kop. Toch scheer ik er redelijk ongehavend doorheen, net als de ara op de tekening. Het gaat ook allemaal eigenlijk best goed... en toch is er veel tegelijk.

Jungle (inkt en marker)
November is voor mij altijd een lastige maand. Mijn vader was jarig in november. Hij vierde het nooit, maar toch is november 'zijn maand'. Toen ik begin deze maand even een lastige situatie tegenkwam, was ineens het besef er weer dat ik hem nooit meer om advies kon vragen. Het maakte me een tikje neerslachtig en ik kon dat gevoel niet helemaal 'uit zetten'. Daarom wilde het allemaal niet -denk ik-,  maar inmiddels lukt het weer. Gelukkig.

Zo af en toe even ronddolen in je eigen jungle is prima, maar je moet natuurlijk niet verdwalen. En kijk, daar zorgen nou net die mooie gekleurde veertjes voor!


woensdag 1 november 2017

Het zit allemaal in je hoofd

Nu de bladeren weer richting herfst gaan kleuren, is het wel weer eens tijd voor een logje. Ik doe niet heel veel, de laatste tijd. Althans, niet veel dat de moeite waard is om te laten zien. Wat heb ik dan wel gedaan, de afgelopen periode? Allereerst nog eens kritisch naar de kleurplaat gekeken van het logje hiervoor. Nee, het is inderdaad niks geworden, maar daar was ik ook niet verbaasd over. Ik heb gekeken hoe je een tekening om kunt zetten in een vector, zodat je het digitaal kunt inkleuren. Dat vond ik erg interessant, al denk ik niet dat ik snel ga overstappen op digitaal tekenen. Op één of andere manier voelt dat toch als 'niet echt'... Tja, als zoiets zich in mijn kop heeft genesteld, dan krijg je het er maar lastig uit. Wie weet heb ik ooit nog iets aan de kennis die ik heb opgedaan, maar nu dus even niet.

Verder heb ik me voor het eerst in mijn leven een week ziek gemeld en heb ik zelfs mijn huisarts van dichtbij gezien. Gelukkig niks ernstigs, maar je kunt je voorstellen dat het voor iemand die echt nooit wat mankeert best wel een belevenis was.
 Ik had me juist voorgenomen om mee te gaan doen met "inktober"
Uh.... watte? Zoals je "stoptober" hebt voor mensen die willen stoppen met roken, zo heb je "inktober" voor mensen die graag prutsen met inkt. 31 dagen lang elke dag een inkttekening maken, dat leek me een leuke uitdaging. Jammer genoeg was ik pas op dag 6 van oktober weer een beetje aanspreekbaar... en om nou zes tekeningen in te gaan halen, dat leek me wat te veel uitdaging. Oké, die ging dus ook al niet door.

De tekencursus was intussen ook alweer begonnen, maar ook daar kwam er niet al te veel uit mijn handen. Perspectief tekenen gaat nooit mijn hobby worden en wat ik de week daarna kliederde met aquarelverf was al helemaal niet om aan te gluren! Kortom, het wilde allemaal gewoon even niet. Gelukkig weet ik dat zoiets meestal maar 'even' duurt...alhoewel? Dit keer was de 'het-lukt-allemaal-niet-dip' wel heel ernstig. Ik dacht er over om zelfs maar helemaal te stoppen. Ja echt, zo dramatisch was het. Na lang nadenken kwam ik tot de conclusie dat het allemaal in mijn hoofd zat. Ik ga jullie dus gewoon deelgenoot maken van mijn mislukkingen ;-)

Oké, de eerste dan... deze was van afgelopen les. We doen een soort project, dat onze goeroe heel jolig 'schilderen met flair' had gedoopt. Nu hou ik wel ontzettend van flair hoor, maar teveel flair maakt misschien wat overmoedig. De opdracht was om de verf in een soort toetsen aan te brengen en niet direct vlakken vol te gaan schilderen. Je afbeelding ontstaat dan als het ware fragmentarisch en het is de bedoeling dat die fragmenten uiteindelijk een geheel gaan vormen. Flair a la Lilian is een zoutvat dat op een paddenstoel lijkt... en daarom was ik dus zwaar ongelukkig met deze afbeelding. Nou ja, oordeel zelf:
Paddenstoel met flair (aquarel)



De week ervoor waren we ook al met een dergelijke opdracht aan de gang geweest. Ik had toen een verzameling oude klokken als referentie. Klokken met flair zien er bij mij als volgt uit:

Oude klokken met flair (aquarel)

Je kunt ook te veel flair toepassen, dat werd me helemaal duidelijk. Ik was er te veel mee aan het prutsen geweest en dat moet je met uurwerken niet doen, maar dus ook niet als je ze wilt schilderen.

Dan schreef ik al eerder over perspectief tekenen. Ik ben daar gewoon niet goed in. Het is te precies voor mij, het heeft te veel regels. Mijn docent dacht ook dit varkentje wel even te wassen en noemde de les: "perspectief zonder zorgen".  Door te letten op begin- en eindpunt van lijnen kom je ook een heel eind zonder echt te meten. Ik moet toegeven: dat sprak mij wel aan. Het ging niet heel slecht, maar ik vind het gewoon nog steeds niet leuk.
Straatje zonder zorgen (kleurpotlood)
Eigenlijk wil ik gewoon weer terug naar mijn comfortzone: tekenen met inkt... En raad eens wat? Op mijn bureau ligt een vel papier met een aanzet voor een inkttekening.

maandag 28 augustus 2017

In kleur!

Zo leuk: Garfjeuh kleurde mijn kleurplaat en stuurde het resultaat... Die kan ik jullie natuurlijk niet onthouden!

Ingekleurd ziet het er toch anders uit! Dank Garfjeuh!

zaterdag 26 augustus 2017

Vals spelen

Als je het spelletje niet volgens de regels speelt, dan speel je vals. Je speelt ook vals als je de regels alleen in je eigen voordeel uitlegt. Ik ben slecht in vals spelen. Niet dat ik nou zo'n modelburger ben of zo, maar ik kan het niet... ik ben er te onhandig voor.

Voorbeeldje: toen ik klein was, speelden we nog wel 'ns memory. Je weet wel, dat spel waarbij alle kaartjes omgekeerd op tafel lagen en dat je dan twee gelijke kaartjes moest omdraaien. Gek werd ik ervan, want ik had steeds net niet de juiste combinatie. Net niet, altijd net die ernaast. Als kind is dat enorm frustrerend, zeker als ik speelde met een jonger kindje dat wel achter elkaar alle combinaties wist te draaien. Ik was een jaar of vier, denk ik, maar wel net zo slim als Pippi Langkous... 😜 Dus wat deed ik: ik spreidde alle kaartjes uit over de tafel, met de kanten tegen elkaar aan. Vervolgens tekende ik een soort doorlopend patroon op de achterkant van de kaartjes. Iets wat alleen ik begreep, want schrijven kon ik nog niet echt.  Ik kon niet wachten op een nieuw spelletje memory...Nou, dat werkte! Achter elkaar won ik. Ik kon niet ophouden met glunderen na alle complimentjes. Totdat mijn vader roet in het eten gooide.... "Ja jij weet precies welke kras bij welke hoort, dat is niet eerlijk!" Vervolgens pakte hij een rol bruine tape en hij beplakte alle kaartjes, zodat ze allemaal weer dezelfde achterkantjes hadden. Als vanouds verloor ik weer ieder spelletje.

Ik had mijn lesje wel geleerd. Vals spelen deed ik niet meer. Vandaag heb ik voor het eerst weer eens vals gespeeld... met een tekening. Als je tekent met inkt, gaat er wel eens iets fout. Een vlek, een lijn die niet helemaal lekker op papier komt. Ik verzin daar meestal iets op (maak een lijn dikker, teken er iets over heen) en dan komt het weer goed. Of niet. Dit keer wilde het niet goed komen en dat was vervelend, want ik had ergens een wedstrijd oproepje gelezen voor het ontwerpen van een kleurplaat. Kleuren is tegenwoordig namelijk weer helemaal 'in'. Ook voor volwassenen zijn er tegenwoordig de meest prachtige kleurplaten.Ik snap dat wel: kleuren is rustgevend, net zoals tekenen met inkt voor mij rustgevend is. Het leek mij al een tijdje leuk om zoiets te doen, dus... aan de slag. Helaas zat er een thema aan het ontwerpen vast: vrede. Ik schrijf helaas, omdat ik -werkelijk waar- drie dagen heb na lopen denken wat daar nou bij paste... en ik  niet verder kwam dan een paar clichés. Dingen die iedereen bedenkt bij vrede. Oké, dat met die wedstrijd zou 'm niet gaan worden, maar die kleurplaat wilde ik toch wel gaan proberen. Ik tekende met inkt en ik maakte een paar fouten. Dat kan natuurlijk niet in zo'n plaat, maar toch maakte ik 'm af.

De plaat was klaar en ik besloot 'm te scannen voor een mooi scherp plaatje.
Lieve help, van dichtbij zag het er eigenlijk verschrikkelijk uit! Elk foutje was duidelijk... en dus besloot ik de tekening te bewerken met een bewerkingsprogramma. Vals spelen. Gek is dat hè, ik weet dat illustratoren dat ook doen, maar toch voelt het niet goed. Het is nog steeds mijn tekening, ik heb niet meer gedaan dan de foutjes gecorrigeerd en toch... blijf ik het gevoel houden dat ik iedereen voor de gek houd met mijn 'mooie plaatje'. Raar toch?

Oké, ik ga 'm toch laten zien... met de mededeling erbij dat deze bewerkt is en dat ik dat met de andere tekeningen die je hier ziet nooit doe:

Duifjes (inkt)

Eigenlijk wil ik 'm zelf nu ook in gaan kleuren, maar -heel eerlijk- ik zou het leuker vinden als anderen dat zouden doen.

Vandaar dat ik dit blogje besluit met een gekke vraag: zouden jullie mijn  kleurplaat willen kleuren?

Ik heb er een download van gemaakt (Ja, doe eens raar!😊), zodat je 'm kunt printen. Een beetje vrede 🌈 kan iedereen tenslotte wel gebruiken, in deze vreemde tijd!
Klik op de link om de tekening te downloaden:
Download kleurplaat 



PS: Als je 'm hebt ingekleurd (jij, je kind of je kleinkind) dan zou ik het superleuk vinden als je me een fotootje stuurt van het resultaat! (kijk bij mijn bloggerprofiel voor mijn mailadres)
 

Archief

Volg mij via bloglovin'

Follow on Bloglovin

Big Brother ;-)

Kladblokfans tot nu toe: